b_Newsیک روز پس از 16 سال ریاست پولادگر

دست چه کسی بالا می رود؟

تاریخ: 1396/10/02
زمان: 00: 28
نوع: گزارش
امروز، آکادمی ملی المپیک میزبان انتخاباتی است که برای ورزش کشور اهمیت زیادی دارد. انتخاباتی که از قافله حاشیه عقب نماند و خبرهایی مبنی بر مهندسی شدن آن منتشر شد.

نگار رشیدی/ امروز، آکادمی ملی المپیک میزبان انتخاباتی است که برای ورزش کشور اهمیت زیادی دارد. انتخاباتی که از قافله حاشیه عقب نماند و درست سه روز پیش از برگزاری اش خبرهایی مبنی بر مهندسی شدن آن منتشر شد.

امروز مسعود امینی باغبادرانی (مدیر کل سابق دفتر امور فرهنگی وزارت ورزش و جوانان)، سیدمحمد پولادگر، سیروس رضایی لیماهی (رییس سابق کمیته داوران فدراسیون تکواندو)، علیرضا صیاد (سرپرست سابق دبیری فدراسیون تکواندو)، لقمان کشاورز (قهرمان سابق تیم ملی)، مختار کلانتری (رییس فدراسیون تکواندو پیش از پولادگر) و جمشید محمدی سهرابی (رییس سابق هیات تکواندوی تهران) هفت کاندیدایی هستند که بر سر تصاحب صندلی ریاست تکواندو با هم به رقابت خواهند پرداخت.

به نظر می رسد رقابت اصلی امروز بین پولادگر و گزینه وزارت ورزش است. طبق شنیده ها چند روز پیش از انتخابات فشارها برای انصراف پولادگر از ریاست تکواندو آغاز شده تا گزینه مورد نظر وزارت ورزش سکاندار تکواندو شود. در این خصوص حتی جلسه ای هم با پولادگر و گزینه روی میز برگزار شده تا رییس 16 ساله تکواندو را مجاب به کناره گیری کردن از انتخابات کنند، موضوعی که تا دیشب پولادگر زیر بار آن نرفته بود و مقاومت کرد.

این اقدام وزارت ورزش که البته ثابت نشده و حتی داورزنی معاون وزیر طی مصاحبه ای آن را رد کرده ممکن است چندان بی ربط هم با انتخابات کمیته ملی المپیک نباشد. انتخاباتی که مدت هاست در مرکز توجهات قرار دارد و مثل هر اتفاق دیگری، حاشیه های خاص ودش را دارد. اگر گزینه مد نظر وزارت ورزش به ریاست تکواندو برسد، به این ترتیب یک مهره چینی دیگر در انتخابات کمیته المپیک شکل گرفته و یک رای به صندوق ذخیره می رود.

 

پولادگر امروز به سئول می رود؟

با توجه به اینکه شنیده می شود تلاش ها برای رد صلاحیت پولادگر ناکام مانده و برای جبرانش با روسای هیات ها مذاکره صورت گرفته، به نظر می رسد پولادگر قصد ندارد جایگاهش را به دیگری بدهد و صحنه رقابت را خالی کند.

اما از سوی دیگر شنیده می شود پولادگر در بن بست قرار گرفته و حتی ممکن است در مجمع حضور هم پیدا نکند. به این ترتیب باید صبر کرد و دید پولادگر امروز راهی خیابان سئول می شود یا پیش از مجمع با فدراسیون تکواندو خداحافظی می کند؟!

رییس 16 ساله

با توجه به اهمیت مجمع امروز، نگاهی خواهیم داشت به عملکرد 16 ساله پولادگر که بسیاری معتقدند پولادگر هرچه داشته را رو کرده و دیگر چیزی برای پیشرفت این ورزش ندارد. محمد پولادگر در حالی از سال 1379 به ریاست تکواندو رسید که پیش از آن شش سال (1373 تا 1379) نایب رییسی فدراسیون را برعهده داشت.

شاید نتوان منکر این شد که تکواندوی ایران در زمان پولادگر به موفقیت های زیادی دست پیدا کرد و به یکی از ورزش هایی تبدیل شد که انتظارات مردم از آن بالا رفت. اما در کنار آن، کاستی ها و تصمیم هایی هم بوده که صف منتقدان را در ردیف اول ایجاد کرده است. این انتقادات به خصوص در چند سال اخیر و به ویژه در المپیک ریو که تنها دستاورد تکواندو مدال برنز کیمیا علیزاده بود قوت بیشتری گرفت.

موفق با ساعی و کرمی

تکواندو در چند سال گذشته یکی از صدرنشینان جدول مدال آوری کاروان ایران در بازی های المپیک بوده است. پولادگر که از سال 2000 میلادی رییس فدراسیون شد، پنج المپیک را تجربه کرد (المپیک استرالیا، یونان، چین، انگلستان و برزیل). اما بهترین نتیجه ای که تکواندوی ایران در این مسابقات به دست آورد به المپیک آتن برمی گردد که هادی ساعی طلایی شد و یوسف کرمی مدال برنز گرفت. از بین این دو نفر هادی ساعی به یکی از منتقدان درجه یک فدراسیون پولادگر تبدیل شده است.

سقوط آزاد در ریو

اما از سوی دیگر درست در زمانی که انتظار می رفت تکواندوی ایران به اوج افتخار برسد، عایدی تیم مردان کشورمان از المپیک (ریو) هیچ بود. ایران برای اولین بار در المپیک سه نماینده روی شیاپ چانگ داشت و هرکدام با لقب های بزرگی که گرفته بودند شانس کسب مدال شناخته شدند. اما هر سه نماینده تکواندو حذف شدند تا تلخ ترین و ناکام ترین نتیجه تکواندوی ایران رقم بخورد. نتیجه ای که هنوز هم از یادها نرفته است.

شاید اگر کیمیا علیزاده فشارهای مصدومیت را تحمل نمی کرد و اولین مدال بانوان ایران در ادوار بازی های المپیک را به نام تکواندو نمی زد، اتفاقات دیگری در این ورزش پرمدال رخ می داد. امتیاز منفی دیگری که پولادگر در یک سال گذشته به دست آورد، ادامه روند ناکامی در مسابقات بین المللی بود. حذف از جام جهانی باکو بعد از المپیک ریو، عملکرد ضعیف در قهرمانی جهان 2017، پایان چهار مرحله گرندپری بدون کسب حتی یک مدال طلا و ... پولادگر را مقابل سیلی از منتقدان قرار داده است. کسانی که معتقدند تصمیم های شتابزده و نادرست او تکواندو را بیمار کرده و از عرش به فرش آورده است.

 

تاریک ترین نقطه کارنامه پولادگر

در دوره 16 ساله ریاست پولادگر که کم فراز و نشیب هم نبود، تاریک ترین نقطه به المپیک لندن و آغاز اختلافات با رضا مهماندوست برمی گردد. کمیته ملی المپیک برای المپیک لندن تصمیم گرفت به سرمربی تیم های کشتی، وزنه برداری و تکواندو (پرمدال ترین تیم های ایران در المپیک) حقوقی پرداخت کند. به این ترتیب که کمیته این حقوق ها را به فدراسیون شان می داد و آنها به دست سرمربی های خود می رساندند.

اما در این بین فدراسیون تکواندو حقوق خودش به مهماندوست را قطع کرد تا صدای اعتراض سرمربی سابق تکواندو بلند شود. این اعتراض در نهایت به جدایی ختم شد و مهماندوست را راهی کشور همسایه کرد. رفتن مهماندوست همانا و کسب افتخار پشت افتخار با تیم آذربایجان همان. مهماندوست در المپیک ریو شاگرد ایرانی اش میلاد بیگی را مقابل مهدی خدابخشی پیروز دید تا با مزدور مورد خطاب گرفتن از سوی پولادگر بار دیگر زخم اختلافات قدیمی سر باز کند. شاید قطع همکاری پولادگر با مهماندوست تاریک ترین نقطه را در کارنامه او ثبت کرد.

حال باید دید سرانجام انتخابات تکواندو چه می شود؟ آیا پولادگر می تواند با کارنامه ای که برای خود دست و پا کرده چهار سال دیگر در راس تکواندو بماند یا زور وزارت ورزش برای انتخاب گزینه مد نظرش به او می چربد.





توجه:کد امنیتی به حروف بزرگ و کوچک حساس نمی باشد.