b_Newsانتخاب 4 سرمربی در 3 سال قابل درک نیست/ برخواه مطمئن است سال آینده سرمربی است؟

کوروش باقری: هیچ کس نمی تواند بیشتر از یک سال با رییس فدراسیون کار کند

تاریخ: 1396/10/11
زمان: 13: 17
نوع: گفتگو
امروز، در فدراسیون وزنه برداری جلسه شورای فنی برگزار می شود تا تصمیم نهایی تغییرات اخیر را بگیرند.جلسه ای که از نظر کوروش باقری سرمربی سابق تیم ملی فرمایشی است.

نگار رشیدی/ امروز، در فدراسیون وزنه برداری جلسه شورای فنی برگزار می شود تا اعضا درباره تغییراتی که علی مرادی به آن دست زده، تصمیم نهایی را بگیرند.جلسه ای که از نظر کوروش باقری سرمربی سابق تیم ملی فرمایشی است.

فدراسیون وزنه برداری در راستای تغییراتی که اغلب بعد از میدان های مهم در کادرهای فنی خود داشته، پس از قهرمانی ایران در جهان باز هم دست به تغییر زد. بر همین اساس حسین برخواه به عنوان سرمربی رده بزرگسالان انتخاب شد و محسن بیرانوند پست دبیری فدراسیون را گرفت. به دنبال همین تصمیمات با کوروش باقری هم صحبت شدیم که نظرات او را در ادامه می خوانید.

 

فدراسیون وزنه برداری باز هم دست به تغییرات زده است. در شرایط فعلی وزنه برداری نظر شما درباره تصمیمات اخیر چیست؟

البته هنوز رسما کاری شکل نگرفت است ولی ما به استقبال آن می رویم. اگر در ابعاد بزرگ تر بخواهیم نگاه کنیم و اسم ها را ببینیم، کسانی مثل برخواه، بیرانوند و ابراهیمی نشان می دهد فدراسیون دارد به سمتی می رود که از ذخایر واقعی وزنه برداری استفاده کند که این یک تاثیر خوب است. اما در نگاه جزء شرایط کمی متفاوت است.از عمر فدراسیون اخیر سه سال نیست که می گذرد اما ما شاهد آمدن چهارمین سرمربی هستیم. اول که حسین توکلی بود، بعد سجاد آمد و مجبورش کردند برود، بعد محسن بیرانوند چند ماه آمد و حالا هم برخواه. در پست دبیری هم همینطور؛ اول مقامی بود، بعدش سیاهپور انتخاب شد و حالا قرار است محسن دبیر شود. این همه تغییر آلارم هایی را می رساند که یا رییس بدون تعقل و تفکر تصمیم می گیرد یا آنقدر رفتار و مدیریت خاصی دارد که هیچ کس بیشتر از یک سال نمی تواند با او کار کند که به نظر من احتمال دوم قوی تر است. متاسفانه ما در بعد مدیریتی ضعیف کار می کنیم. این تصمیمات نشان می دهد مدیریت فدراسیون بر پایه امیال شخصی است تا مسایل وزنه برداری.

 

به نظر شما آسیب های تغییر پی در پی مربی چیست؟

من چون در بحث مربیگری تخصص دارم اظهار نظر می کنم. متاسفانه این تغییرات در رده های پایه هم وجود دارد. وقتی هر سال یک سرمربی انتخاب شود، پیشرفتی که لازم است را نخواهیم داشت. امیدوارم این روند یک جایی متوقف شود و ایشان هم رفتار خودش را عوض کند و با تفکر بیشتر تصمیم بگیرد. رییس خودش تصمیم می گیرد بعد می خواهد در جلسه شورای فنی اعلام کند. با احترامی که برای اعضای شورای فنی قائل هستم باید بگویم این شورا فرمالیته است و شورای قدرتمندی نیست. به جز یکی، دو نفر که از بدنه فدراسیون هستند بقیه قدرت و تخصص لازم را ندارند.شکل کلی کار قابل تحسین است اما تغییرات اساسی پشت سر هم قابل درک نیست.

 

در حال حاضر بسیاری معتقدند تیم فعلی خودش مدال آور است و نقش سرمربی خیلی به چشم نمی آید.

قطعا همین طور است.مربیگری ابعاد مختلف دارد.افراد فعلی نقشی در پرورش بهداد که از هشت سال پیش مدال آور بوده نداشتند اما در حفظ او چرا. یا سهراب و کیانوش و سعید علی حسینی. اما آیا این فرصت را به مربیان داده ایم که وزنه بردار پایین تر از این افراد را بالا بکشند؟ من نمی گویم قطعا این پتانسیل را داشتند اما اعتراض آنها به حق است که می گویند فرصت نداشتند. تا زمانی که به این شکل پیش برویم فقط بهداد و کیانوش و سهراب هستند که مدال می آورند. تیم جوانان بدون طلا و بدون اینکه وزنه برداری بین 20 نفر برتر داشته باشد می رود و اول دنیا می شود. باید در نظر داشت که هدف اصلی حضور موفق و پرورش وزنه بردار برای المپیک است که با این روش صورت نمی گیرد. سوال من این است، حسین برخواه چقدر مطمئن است که سال آینده همین موقع سرمربی است؟ بنابراین او هم فقط یک ساله برنامه می ریزد.در یک سال هم نمی توان کسی را پرورش داد و مثلا گفت روی علی میری از الان کار می کنیم و دو سال دیگر مدال می آورد.

 

شاید همین که تیم مدال آور است، مربیان را مجاب به قبول مسوولیت می کند.

بدبختی این است که این اتفاق صرفا در رده بزرگسالان نمی افتد و در رده های پایه هم هر سال مربی عوض می کنیم. طبیعی است شاید این مسایل هم دخیل باشد. اما من گفته ام برخواه باشد یا بیرانوند همیشه باید از آنها حمایت کنیم تا بتوانند برنامه های شان را اجرا کنند. وگرنه همیشه همین بوده و از سال 2013 به بعد همین نفرات در تیم بودند و مدال گرفتند. کسی مثل کیانوش را هم داریم که بدون مربی طلای المپیک می گیرد. وقتی مربی فرصت ندارد ورزشکار پرورش دهد طبیعی است روی تیم فعلی تمرکز می کند. در هر صورت من منکر زحمات آنها نیستم اما در رده بزرگسالان فقط حفظ قهرمان کردیم. آرزو می کنم خدا توان بیشتر به آنها بدهد.

 

به کیانوش اشاره کردید. گویا فدراسیون فکرهای جدیدی برای او در سر دارد.

متاسفانه در یک برنامه رادیویی گفتند باقری زمان خودش سختگیری می کرد اما الان از کار کیانوش طرفداری می کند. من با شکل کلی قضیه موافق نیستم اما چهار روش مدیریتی داریم که در هر جایگاه متفاوتی است. یکی از آنها دستوری است که برای برخورد با تیم جوانان مناسب است که آن هم به دلیل تفاوت درک رسیدن به هدف است.اما مدیریت دستوری برای تیمی که قهرمان جهان و المپیک دارد مناسب نیست. باید در شکل مدیریتی سطح درک زیرمجموعه را در نظر گرفت اما فدراسیون یک روش دارد که انگار آیه نازله است و بدون انعطاف پیش می رود. در کنار آن باید این را در نظر گرفت که در کنار کیانوش چه کسی را ساخته اند که امروز بخواهند او مطیع باشد. انگار همه چیز در فدراسیون حل شده و فقط موضوع کیانوش مانده. به نظر من مسایل بزرگ تر و مهم تر وجود دارد که به آن بپردازیم.

 

شما اگر در شرایط فعلی بودید، چه تصمیمی می گرفتید؟

اگر من بودم به جای پرداختن به این مسایل وزنه برداری را پرورش می دادم تا کنار کیانوش قرار بگیرد اما وقتی ببینم نمی توانم این کار را انجام بدهم باید اجازه دهم کیانوش کارش را بکند.

 

به عنوان سوال پایانی، در حالی که انتقادات زیادی درباره نایب رییس فدراسیون مطرح می شود، قرار نیست تغییری در این پست ایجاد شود.

من اعتقاد دارم نیروی انسانی در وزنه برداری آنقدر زیاد هست که بخواهیم در تمام پست ها افرادی از جنس این ورزش را انتخاب کنیم. اما رییس فدراسیون در این زمینه اجازه نفوذ، ارایه برنامه و اظهار نظر به کسی نمی دهد بنابراین خیلی فرقی نمی کند چه کسی در این سمت باشد. هرکسی هم مخالف نظر او باشد در کمتر از یک سال برکنار می شود. با احترامی که برای شخصیت حقوقی ایشان قائلم، شواهد نشان داده او تخصصی در وزنه برداری ندارد پس چه کسی بهتر از او برای رییسی که خودش تمام تصمیم ها را می گیرد. من هم وقتی چیزی از خبرنگاری ندانم شما چهار تا اصل کلی را به من می گویید اما باز من تخصص ندارم و در نهایت یا نظر نمی دهم یا با شما موافقم.





توجه:کد امنیتی به حروف بزرگ و کوچک حساس نمی باشد.